Sądecki Park Etnograficzny. Największy małopolski skansen powstał 50 lat temu
Województwo małopolskie to nie tylko najsłynniejsze atrakcje turystyczne. W regionie znajdziemy wiele często bardziej niszowych obiektów, które zasługują na równie dużą uwagę, a szczególnie na odwiedzenie. Jednym z takich miejsc jest z pewnością Sądecki Park Etnograficzny – największy skansen w województwie Małopolskim. Czym w ogóle są skanseny? To potoczne określenie na muzeum na wolnym powietrzu. Ich celem jest z reguły prezentowanie kultury ludowej danego regionu oraz innych, ciekawych pamiątek historycznych, takich jak budowle. Sądecki Park Etnograficzny powstał w 1975 roku. Na powierzchni 20 hektarów znajdziemy kilkadziesiąt budynków, m.in. zagrody chłopskie, XVII-wieczny dwór szlachecki, folwark dworski oraz osiemnastowieczne świątynie, takie jak kościół i cerkiew.
Generalnie sądecki skansen stanowiący część Muzeum Ziemi Sądeckiej podzielono na poszczególne sektory. Na terenie ekspozycji głównej, tj. Sądeckiego Parku Etnograficznego (ul. Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego 83B, Nowy Sącz), znajdziemy łącznie 68 obiektów zgrupowanych w kilkunastu zespołach. To m.in. wspomniana cerkiew czy dwór szlachecki.

Innym godnym uwagi miejscem jest Sektor Kolonistów Józefińskich. Samą kolonizację józefińską i historię mniejszości niemieckiej w Małopolsce opisywaliśmy w osobnym materiale. Sprawdźcie szczegóły.
Miejsce to prezentuje kulturę kolonistów józefińskich (Niemców Galicyjskich), sprowadzanych na ziemie regionu w latach 1781-1786. Zlokalizowano je na osiedlu Piątkowa we wschodniej części Nowego Sącza.
Najważniejszą atrakcją sądeckiego skansenu jest jednak Miasteczko Galicyjskie w Nowym Sączu (ul. Lwowska 226). To jeden z oddziałów Muzeum Ziemi Sądeckiej, rekonstruujący fragment zabudowy małomiasteczkowej, składający się z placu rynkowego i pierzei z kilkunastoma budynkami. W zamyśle miejsce to ma przybliżać atmosferę małych galicyjskich miasteczek. Znajdziemy tam łącznie 20 obiektów, m.in. ratusz, atelier fotografa i pracownię zegarmistrza, garncarza, kapliczkę, sklep i warsztat sznycerza czy replikę niezachowanego budynku z Czchowa, gdzie urządzono pracownię krawiecką.
Nieodłącznym elementem architektury wsi i małych miast była – i jest do dzisiaj – remiza strażacka. W zrekonstruowanej w Miasteczku można obejrzeć rozmaite wyposażenie: wozy, hełmy, bosaki, węże gaśnicze i sikawki. W domach przy rynku urządzono m.in. sklepik z pamiątkami i antykwariat, pracownię rzemieślnika wyrabiającego drewniane ozdoby i zabawki, zakład dentystyczny, aptekę w stylu retro, pracownię żydowskiego krawca, cukiernię i pocztę – czytamy na stronie internetowej Muzeum Ziemi Sądeckiej.