Pogrzeb Doroty Baran w Zielonce. Ostatnie pożegnanie ofiary zamachu na Rynku w Krakowie. Ksiądz mówił o ciszy, miłości i prawdzie

Pogrzeb Doroty Baran w rodzinnej Zielonce

Pierwsi żałobnicy zaczęli zbierać się przed świątynią w Zielonce jeszcze przed godziną dwunastą. O 12:30 odmówiono tam różaniec za duszę zamordowanej kobiety, natomiast pół godziny później, punktualnie o 13:00, ruszyła uroczysta msza pogrzebowa.

W kościele stawili się krewni, znajomi, sąsiedzi oraz lokalna społeczność z rodzinnej Zielonki. Zmarła od wielu lat zamieszkiwała razem ze swoją matką na terenie krakowskiego Bieżanowa, jednak bliscy zdecydowali o pochowaniu tragicznie zmarłej 7 listopada kobiety w jej rodzinnych stronach.

Ksiądz na pogrzebie Doroty Baran mówił o tragedii w Krakowie

W trakcie wygłaszania kazania duchowny wielokrotnie wracał myślami do dramatycznych zdarzeń sprzed kilku dni z Rynku Głównego w Krakowie. Kapłan zwrócił uwagę, że sześć osób straciło tam życie w sposób nagły i całkowicie nieprzewidywalny.

- Kilka dni temu dla sześciorga osób ta droga została przerwana w sposób gwałtowny, brutalny, zabójczy. Niezrozumiały dla tych osób. Ta droga skończyła się za wcześnie, nie w miejscu wyznaczonym przez Pana Boga. Ta droga skończyła się, jakbyśmy powiedzieli, w pół kroku - mówił duchowny.

Słowa księdza skupiały się na trzech fundamentach, jakimi są prawda, miłość oraz cisza. Duchowny zaznaczył, że w obliczu tak wielkiego cierpienia rodziny zamordowanych mają pełne prawo do rozpaczy, żalu i zadawania trudnych pytań, które obecnie pozostają bez odpowiedzi.

- W tej Mszy Świętej pogrzebowej modlę się najpierw o ciszę. Taką ciszę serca. Ciszę rozumu. Ciszę duszy. Serca, zwłaszcza serca najbliższych ofiar, które zginęły. Miały prawo krzyczeć. Miały prawo do bólu, rozpaczy, niezrozumienia, poczucia niesprawiedliwości - mówił.

Celebrans dodał, że wyłącznie w takim wyciszeniu osoba wierząca potrafi usłyszeć Boga i odnaleźć w sobie siłę niezbędną do udźwignięcia tego dramatu.

- Jeśli mamy do kogoś pójść z tym, co się wydarzyło, z naszym bólem, to do Boga. Bo tylko On jest w stanie dotknąć naszego serca - kontynuował kapłan.

Homilia na pożegnaniu ofiary zamachu w Krakowie

W kolejnych słowach kazania ksiądz ocenił, że krakowski atak wynikał bezpośrednio ze zła oraz nienawiści. Zastrzegł jednocześnie, że wobec tego typu tragedii chrześcijanie nie mogą kierować się chęcią zemsty.

- Te wydarzenia sprzed kilku dni były zainspirowane nienawiścią. W nich wybuchła złość i ujawniło się zło. A my wiemy, bo Pan Jezus nam o tym powiedział, że dla nas, ludzi wierzących, jedyną właściwą i mądrą odpowiedzią na zło jest dobro. Jedyną właściwą odpowiedzią na nienawiść jest miłość - podkreślał.

Duchowny prosił w modlitwie, żeby taka właśnie miłość zagościła w sercach bliskich ofiar oraz wszystkich ludzi dotkniętych tym dramatem.

- To miłość, która koi serce, jest balsamem dla duszy, która ma szansę pomóc zrozumieć i przeżyć nawet największe tragedie - mówił.

Duchowny apeluje o prawdę w sprawie ataku na Rynku Głównym

Końcowy fragment homilii kapłan poświęcił konieczności pełnego wyjaśnienia przyczyn tej tragedii. Zauważył przy tym, że odkrycie wszystkich szczegółów zdarzenia może wymagać czasu.

- Modlę się o prawdę. O prawdę, która wyzwala, pomaga zrozumieć i stoi obok sprawiedliwości. Być może na tę prawdę trzeba będzie cierpliwie czekać, ale najbliżsi mają do niej prawo - mówił.

Ksiądz zaakcentował, że ma na myśli prawdę całkowicie oddzieloną od emocji, sporów politycznych oraz wszelkich nadinterpretacji.

- Taką prawdę nieinterpretowaną, niewykorzystywaną, niesprzedawaną i niekupowaną. Tylko taką prawdę, która będzie możliwie najbliższa rzeczywistości. Na takiej prawdzie można budować przyszłość, dalsze życie i nadzieję - zakończył homilię.

Ceremonia przebiegała w klimacie głębokiego wzruszenia i refleksji. Zgromadzeni żałobnicy zaznaczali, że przyszli pożegnać kobietę żyjącą skromnie w cieniu i oddaną bez reszty opiece nad rodziną.

Siostra wspomina tragicznie zmarłą Dorotę Baran

Na kilka dni przed uroczystościami pogrzebowymi poruszające pożegnanie zamieściła w sieci pani Joanna, siostra zamordowanej 61-latki. Krewna zaznaczyła, że Dorota Baran nigdy nie zabiegała o popularność i pozostawała osobą nieznaną szerszej publiczności.

„Nie miała na koncie specjalnych osiągnięć, ciekawych zainteresowań ani niczego, co mogłoby przyciągnąć opinię publiczną” - napisała.

W dalszej części swojego wpisu nakreśliła jednak ogromną rolę, jaką zmarła odgrywała w codzienności swojej rodziny. Pani Joanna przypomniała, że 61-letnia Dorota z wielkim poświęceniem zajmowała się ich 80-letnią matką.

„Pilnowała, by o stałej porze zażyła leki, by wypiła ciepłą kawę. By miała wszystko, czego potrzebuje, by nie czuła się samotna. Nie dokonywała wielkich rzeczy, o których piszą gazety. Robiła te małe, codzienne, których wartość dostrzega się często dopiero wtedy, gdy nagle ich zabraknie” – napisała pani Joanna.

Wpis zamknęła wyjątkowym apelem, który wywołał ogromne poruszenie wśród setek użytkowników internetu.

„Dla świata mogła być jedną z wielu. Dla nas była kimś niezastąpionym. Człowiekiem, którego obecność dawała poczucie bezpieczeństwa. Nie pozwólmy, by jej bezsensowna śmierć odeszła w zapomnienie” – dodała siostra zmarłej.

Zamach na Rynku Głównym w Krakowie. Kim były ofiary Michała O.?

Dramatyczne sceny rozegrały się 7 listopada w okolicach godziny 15:00. Z ustaleń prokuratury wynika, że pochodzący z województwa świętokrzyskiego 24-letni Michał O. wjechał autem na krakowski Rynek Główny i zaczął strzelać do przechodniów.

Brutalny atak zakończył się śmiercią sześciu osób i zranieniem piętnastu kolejnych. Poza Dorotą Baran zginęli tam 47-letnia Ewelina Serafin z Sędziszowa Małopolskiego, 53-letnia Izabela Woźna z Wielkopolski, związany z Sukiennicami 51-letni Robert Kosidło, 51-letnia Austriaczka oraz 32-letni szkocki DJ James Campbell.

Prowadzący sprawę funkcjonariusze wyjaśniają też wątek zgonu siostry oraz rodziców zamachowca, których zwłoki odkryto w ich rodzinnym domu na terenie Ostrowca Świętokrzyskiego. Dotychczasowe poszlaki wskazują, że bliscy 24-latka również mogli zostać przez niego zamordowani.

Policjanci Jakub Kulik i Artur Morański powstrzymali zamachowca

Krwawa masakra została przerwana dzięki zdecydowanej postawie dwóch policjantów. Starszy posterunkowy Artur Morański oraz starszy posterunkowy Jakub Kulik zignorowali śmiertelne niebezpieczeństwo i ruszyli do walki z uzbrojonym sprawcą.

Ich błyskawiczna interwencja pozwoliła na unieszkodliwienie strzelca i uniknięcie jeszcze większej liczby ofiar. Podczas policyjnej akcji 24-letni napastnik odniósł bardzo ciężkie obrażenia, w wyniku których wkrótce potem zmarł.